2009/06/08 |

غذاخورهای سخت گیر ۲


غذاهای جدید را امتحان کنید و برنامهٔ غذایی سالمی در پیش بگیرید تا کودک نیز از شما الگو برداری کند.

 نشان دهید که غذای جدید خوشمزه است. بعضی‌ بچه‌ها وقتی‌ میبینند که والدین با اشتها غذایی را میخورند، بیشتر ترغیب می‌‌شوند که از آن غذا بچشند.

 غذاهای جدید را یکی‌ یکی‌، در اول وعده و به مقدار کم به کودک بدهید. اجازه دهید کودک غذا را بیازماید، با آن بازی کند و آنرا بو کند. گاهی‌ باید چندین بار کودک این غذای تازه را ببیند و مزه کند، تا آنرا بپذیرد.

غذاهای جدید را همراه با غذاهای آشنا و مورد علاقهٔ آنها ارائه کنید. علاوه بر این، استفاده از تنوع غذایی حتی در مورد غذاهای آشنا (حتی روش پخت متفاوت، شکل و رنگ مختلف) و مورد علاقه، به پذیرش غذاهای جدید نیز کمک میکند.

 معمولا بچه‌ها غذا‌های ساده را به غذا‌های مخلوط ترجیح میدهند.مواد غذایی را جداگانه در بشقابشان قرار دهید. غذا را به گونه ای ارائه دهید که برای کودک جذاب باشد.

بعضی‌بچه‌ها غذاهای جدید را در جمع بهتر می‌پذیرند. مهدکودک، و یا مهمانی‌ها شانس پذیرش غذای جدید را بیشتر می‌کند. همچنین توصیه میشود که، اعضای خانواده سعی‌ کنند همراه کودک غذا بخورند.

 اشتهای کودک محدود است. ۵ وعده کوچک و ۲-۳ میان وعده روزانه میتواند به بچه‌های کم اشتها در جبران کمبود غذایی کمک کند. 

ساعت مشخصی‌ برای وعدهای غذایی تنظیم کنید. سعی‌ کنید آرامش هنگام غذا خوردن برقرار باشد، و تلویزیون و امثال آن خاموش باشد.

از کلنجار رفتن با کودک در مورد غذا پرهیز کنید  با کودک تان همان جوری رفتار کنید که می‌خواهید با شما رفتار شود!

غذاهای جدید را به زور به طفل ندهید.

بشقاب و لیوان کوچک بکار بارید و آنهارا پر نکنید.

بچه را مجبور نکنید که همهٔ غذای داخل بشقاب را تمام کند.

 سر غذا عصبانی‌ نشوید. 

 تنقلات و شیرینی‌‌ها را به عنوان تشویق، و یا تنبیه به کار نبرید.

به بچه فرصت دهید تا در انتخاب، تهیه و پخت غذا به شما کمک کند.

2009/06/05 |

غذاخورهای سختگیر

 

ولی این بچه مون خوش غذاست! 

کم و بیش همه دیده ایم و شنیده ایم چطور مادرها و پدرها  با بچه‌های کوچکشان کلنجار میروند تا آنها را قانع کنند که غذا یشان را بخورند.  کم نیستند بزرگسالانی که مشکلات مشابه دارند!!!!!!!

دلایل مختلفی‌ باعث بد غذا شدن کودکان میشود.  بعضی‌ کودکان نسبت به طعم، بو و یا بافت غذا حساس ا‌ند. بعضی‌ دیگر از پدرو مادر بد غذایشان تبیعت میکنند و آنچه آنها میکنند را تقلید میکنند. تنبیه، تشویق و یا رشوه دادن  به رفتارهای غذایی میتواند منجر به بد غذایی شود. اصرار بیش از حد و یا حساسیت افراطی  پدر  و مادر به  غذا خوردن و یا حتی بروز مشکلاتی که به نحوی با تغذیه و گوارش طفل در ارتباط است (لاغری، اسهال، استفراغ، …) نیز میتواند  موثر باشد.  اکثرا برنامهٔ فشرده و بدو و بدوی والدین  به آنها این فرصت را نمیدهد  که یاد بگیرند چگونه با این بچه‌ها درست رفتار  کنند. کم غذایی نیز مزید علت شده و بیشتر به حساسیت والدین می‌‌افزاید. 

زمانی‌ که  قد و وزن کودک اضافه میشود، از عفونت بهبود  یافته یا بدنش در برابر  بیماریها مقاومت می‌کند و انرژی لازم برای جنب و جوش را دارد، احتمالا به اندازهٔ کافی‌ غذا می‌‌خورد.  بد غذایی زمانی‌ مساله ساز میشود که کودک  نمی‌تواند نیازهای غذایی اش را برآورده سازد و از خوردن بسیاری از غذاها از گروههای مختلف غذایی سر باز میزند.

   هدف در کمک به کودک بد غذا باید امتحان غذاهای جدید بدون مبارزه با وی باشد.  کودکان مدتی‌ وقت لازم دارند تا انتخابهای غذایی‌شان شکل  بگیرد. وظیفهٔ پدر مادر  کنترل  مکان، زمان و آنچه کودک می‌‌خورد است در حالیکه، کودک میتواند در مورد  مقدار و انتخاب غذایی اش تصمیم بگیرد. همچون  بزرگسالان، طبیعی  است که کودک چند تا غذا را دوست نداشته باشد!

پیروی از راهنماهای  تغذیه‌ای  موجود، اولین مرحله در برنامه ریزی  برای کودک است.  کودک باید از همهٔ گروهای غذایی توصیه شده در هرم مواد غذایی  استفاده کند. اگر به خاطر داشته باشید این گروها شامل غذاهای نشاسته ای (نان، برنج، انواع رشته ها، غلات,… )، سبزیجات و میوه‌ها، محصولات  لبنی  پاستوریزه یا استریل ( شیر، ماست، پنیر،  کشک,…) و انواع گوشتها،  حبوبات و محصولات پروتیینی میشود.  مصرف چربیها و شیرینی‌ جات در حد امکان محدود شود .

یک روش ساده برای تشخیص بد غذایی ثبت غذایی است که  کودک می خورد و  مقایسه آن با هرم غذا,  تا تشخیص داد که آیا گروه های غذایی را دریافت می‌کند یا خیر!

پیروی از توصیه‌های زیر میتواند به شما در تغذیه  کودک کمک  کند.

ادامه دارد...