با تری گلیسرید بالا چه باید کرد؟

تری گلیسریدها، چربی هایی هستند که در خون وجود دارند. غذایی که می خوریم، وزن، شیوه زندگی‌، رژیم غذایی و سابقه خانوادگی بر میزان آنها در خون موثرند. اکثر چربی های مصرفی از کره گرفته تا مارگارین و انواع روغن ها حاوی تری گلیسرید هستند. زیاده روی در دریافت کالری، الکل،و شکر، این مواد را به تری گلیسرید تبدیل می‌کند و آن را به صورت‌ سلول های چربی‌ در بدن ذخیره می‌کند.

تفاوت تری گلیسرید با کلسترول چیست؟

تری گلیسرید منبع انرژی است در حالی که کلسترول ماده مومی شکل و بی بویی است که یا در مواد غذائی موجود است و یا توسط خود کبد ساخته می شود. کلسترول بخش مهمی‌ از سلول های عصبی و دیواره سلول ها را تشکیل می دهد. همچنین هم کلسترول و هم تری گلیسرید نقش بسزایی در گوارش و تولید بعضی‌ هورمون ها دارد. کلسترول نمی تواند با خون مخلوط شود و یا در خون حل شود. کبد آنها را با پروتئین بسته بندی می‌کند که به آنها لیپو پروتئین گفته می شود . سپس لیپوپروتئین تری گلیسرید و کلسترول را به نقاط مختلف بدن حمل می‌کند.لیپوپروتئین ها همان HDL ( یا کلسترول خوب)، LDL (کلسترول بد) می باشند. تری گلیسرید یکی‌ از فاکتورهای مهم در بروز بیماری های قلبی است. زمانی‌ که پزشک می‌خواهد چربی‌ خون شما را چک کند، تری گلیسرید یکی‌ از این آزمایش هاست. همراه با تری گلیسرید، میزان کلسترول،HDL ( یا کلسترول خوب)، LDL (کلسترول بد) نیز آزمایش می شود. پس از خوردن مواد غذائی، میزان تری گلیسرید معمولاً بالاست. به همین دلیل و برای اینکه آزمایش تری گلیسرید دقیق تری داشته باشید، به شما گفته می شود که به مدت ۱۲ ساعت پیش از آزمایش نخورید و نیاشامید. علاوه بر رژیم و الکل که ذکر شد، عادت ماهیانه، ساعت روز و ورزش اخیر بر میزان تری گلیسرید مؤثر است.

گرچه آزمایش‌های متفاوت محدوده متفاوتی برای میزان نرمال تری گلیسرید دارند، ولی‌ محدوده‌های زیر می تواند برای تشخیص سلامت شما ، راهنما باشند.

طبیعی: کمتر از ۱۵۰ میلی گرم در هر دسی‌ لیتر ( کمتر از ۱۰۷ میلی مول/لیتر)

مرز سلامت: ۱۵۰ تا ۱۹۹ میلی گرم در هر دسی‌ لیتر ( ۱۰۸ تا ۲۰۲ میلی مول/لیتر)

بالا: ۲۰۰ تا ۴۹۹ میلی گرم در هر دسی‌ لیتر ( ۲۰۳ تا ۵۰۶ میلی مول/لیتر)

خیلی‌ بالا: ۵۰۰ میلی گرم در هر دسی‌ لیتر و بالاتر (۵۰۷ و بیشتر میلی مول/لیتر)

تری گلیسرید بالا ممکن است که باعث سختی شریان و یا ضخیم شدن دیواره آنها شود که خطر حمله قلبی، مغزی و بیماری قلبی را افزایش می دهد. گاهی تری گلیسرید بالا نشان از وجود شرایط دیگری همچون چاقی و یا سندروم متابولیک( گروهی از مشکلات سلامتی‌ همچون تجمع چربی‌ دور کمر، فشار خون بالا، تری گلیسرید ، قند خون و LDL بالا همراه با HDL پایین) دارد. ممکن است درافرادی که دیابت نوع دو دارند (که در افراد چاق بیشتر بروز می‌کند و معمولاً نیازی به انسولین نیست ولی‌ در عوض قرص های پایین آورنده قند خون استفاده می کنند) ولی‌ قند خون شان را در محدوده طبیعی نگاه نمی دارند و یا افرادی که میزان پایین هورمون تیروئید، بیماری قلبی، کلیوی، و یا بعضی‌ بیماری های ارثی که تبدیل چربی‌ به انرژی را تحت تاثیر قرار می دهند دارند, نیز دیده می شود. همچنین بعضی‌ از داروها نیز ممکن است باعث افزایش تری گلیسرید شوند.

چگونه می‌توان تری گلیسرید را کاهش داد؟

معمولاً پیروی از رژیم کم‌چرب در کنار محدودیت نوشیدن الکل می تواند منجر به کاهش تری گلیسرید بدون استفاده از دارو شود. افرادی که تری گلیسرید بالا و HDL پایین دارند، معمولاً علاوه بر رژیم باید دارو نیز دریافت کنند، چون در غیر این صورت‌ خطرات جدی ممکن است برای سلامت بروز کند.

بهترین روش‌های کاهش تری گلیسرید به قرار زیر است:

کاهش وزن اضافی. اگر اضافه وزن دارید، کاهش وزن اضافی می تواند تری گلیسرید را پایین آورد. سعی‌ کنید با تمرکز بر فواید کاهش وزن همچون افزایش انرژی روحی و بهبود سلامت، در خود ایجاد انگیزه کنید.

کالری دریافتی را کاهش دهید. به یاد داشته باشید کالری اضافی می تواند به تری گلیسرید تبدیل شده و به شکل چربی‌ در بدن ذخیره شود. کاهش کالری ، تری گلیسرید را کاهش می دهد.

از نوشیدن نوشابه‌های الکلی خود داری کنید. الکل سرشار از کالری و شکر است و تاثیر زیادی بر میزان تری گلیسرید دارد. حتی مقدار کم آن می تواند تری گلیسرید را افزایش دهد.

کلسترول دریافتی از طریق رژیم غذایی‌ را محدود کنید. سعی‌ کنید میزان دریافت کمتر از ۳۰۰ میلی گرم در روز باشد. اگر دچار بیماری قلبی هستید و یا چربی های خون شما بالاست، این مقدار باید زیر ۲۰۰ میلی گرم باشد. از منابع غذائی سرشار از کلسترول همچون گوشت‌های پر چرب، زرده تخم مرغ، مرغ با پوست و لبنیات پر چرب پرهیز کنید.

چربی های سالم تری انتخاب کنید. چربی های اشباع را با روغن های با یک پیوند غیر اشباع که در روغن زیتون، بادام زمینی‌ و روغن کانولا یافت می شودجایگزین کنید. چربی های اشباع کلسترول بد را افزایش می دهند . ماهی‌ را جایگزین گوشت قرمز کنید. دریافت حداقل دو وعده ماهی در هفته و یا روغن ماهی‌، که از روغن ‌های امگا-۳ می باشد, می تواند به کاهش تری گلیسرید در بسیاری از افراد کمک کند.

چربی های ترانس را از برنامه غذایی تان حذف کنید. این چربی ها نه تنها کلسترول بد را افزایش می دهند بلکه کلسترول خوب را نیز کاهش می دهند. چربی های ترانس عمدتاً در غذاهای سرخ شده و شیرینی هایی همچون بیسکویت، و کیک های بسته بندی شده و سس های سالاد یافت می شوند. به یاد داشته باشید که حتی در آمریکا اگر مواد غذائی به اندازه نیم گرم چربی‌ ترانس در هر وعده غذائی داشته باشد، می توانند در جدول اطلاعات تغذیه ای آن را بدون چربی‌ ترانس ذکر کنند. گر چه این مقدار به ظاهر کم است ولی‌ وقتی که شما چند نوع غذای‌ مختلف بخورید که هر یک مقدار اندکی‌ از این ماده مضّر را داشته باشند، مقدار آن بسیار زیاد و خطرناک می شود. به علاوه از طریق فهرست مواد اولیه, غذا مورد نظر نیز می‌توان وجود آن راه حدس زد. اگر در این فهرست نام روغن نیمه هیدروژنه را دیدید، مشخص است که ماده غذائی حاوی چربی‌ ترانس است.

از غذاهای شیرین و فرآیند شده خوداری کنید و کربو هیدرات هایی ساده همچون شکر و غذاهایی که با آرد سفید پخت می شود، می توانند باعث افزایش ناگهانی تولید انسولین شده و در نهایت تری گلیسرید را بالا ببرد. به طور کلی‌ بهتر است که در مصرف کربوهیدرات ها زیاده روی‌ نشود. حتی اگر در مصرف قندهای ساده که به طور طبیعی در مواد غذایی وجود دارند، همچون قند میوه ها، زیاده روی شود، می‌‌تواند میزان تری گلیسرید را افزایش دهد. به خاطر داشته باشید قند میوه های خشک به دلیل از دست دادن آب، در وزن مساوی از میوه‌های تازه بیشتر است. یکی‌ دیگر از پر مصرف ترین منبع قند‌های ساده انواع نوشابه‌های شیرین و آب میوه ها هست که بهتر است مصرف آن‌ها را محدود کرد. شکری که به قهوه افزوده می شود، قندی که با چایتان می خورید و یا به هر ماده دیگری که شکر می زنید در رده بعدی مصرف قرار دارد. انواع شیرینی ها، شکلات، آبنبات، پاستیل، بیسکویت، کمپوت ها، بستنی، عسل، مربا، آدامس‌های حاوی قند، انواع دسرها، شیر کاکائو، از دیگر منابع غنی شکر ساده و یا آرد سفید هستند که توصیه می‌‌شود تا حد امکان محدود شوند. سعی‌ کنید در انتخاب نان‌ها و غلات یا انواع برنج و رشته‌‌ها از انواع سبوس دار آنها استفاده کنید.

فعالیت بدنی منظم داشته باشید. حداقل روزی ۳۰ دقیقه فعالیت بدنی داشته باشید. فعالیت بدنی منظم کلسترول خوب (HDL) را افزایش می دهد در حالی‌ که کلسترول بد (LDL) را پایین می آورد. یک پیاده‌روی تندو تیز روزانه ، دوچرخه سواری، جمع‌آوری برگ های باغچه، چمن زنی‌، تمیز کردن خانه، بسکتبال و یا والیبال، رقصیدن، شنا رفتن حدود ۳۰ دقیقه در روز می توانند فعالیات های بدنی مناسب با توجه به شرایط جسمانی و سلامتی‌ شما باشند.

اگر چناچه وقت برای ۳۰ دقیقه فعالیت بدنی متناوب ندارید، سعی‌ کنید چند بار در روز هر بار به مدت ۱۰ دقیقه فعالیت بدنی را در برنامه تان بگنجانید. پیاده‌روی کوتاه مدت و بالا پایین رفتن از پله ها می‌‌توانند نمونه هایی از این فعالیت ها باشد.

مصرف نمک تان را نیز محدود کنید. به تازگی بحثی‌ در مورد اهمیت نمک در افزایش وزن مطرح شده است که باز می تواند به طور غیر مستقیم با تاثیر بر وزن بدن تری گلیسریدها را افزایش دهد.

اگر تغییرات شیوه زندگی‌ که در فوق بحث شد برای کاهش تری گلیسرید بالا کارساز نشود، پزشک معالج تان ممکن است دارو تجویز کند. در این صورت‌ نه تنها باید این دارو را مصرف کنید، بلکه تغییرات شیوه زندگی‌ نیز اهمیت خود را حفظ کرده و به منظور کاهش تری گلیسرید باید دنبال شود.

با استفاده از لینک زیر میتوانید خطر بیماری های قلبی را محاسبه کنید.

Heart attack risk

منابع:

۱. Mayo Clinic Staff. (2008). Triglycerides: Why do they matter? Retrieved online on May 4^th ,2010 at http://www.mayoclinic.com/health/triglycerides/CL00015

2. American Dietetic Association. Nutrition Therapy for High Triglyceride Levels. Retrieved online on May 4^th, 2010 at http://nutritioncaremanual.org/vault/editor/Docs/HighTriglyceridesNutritionTherapy_FINAL.pdf

3. Cleveland Clinic Miller Family Heart & Vascular Institute.2010. How Foods Affect Triglycerides? Retrieved online on May 4^th, 2010 at http://my.clevelandclinic.org/heart/prevention/nutrition/triglycerides.aspx

تصویر برگرفته از: University of Guelph

یائسگی

یائسگی به پایان دوران عادت ماهیانه در خانم‌ها اطلاق می شود. یائسگی ممکن است به طور طبیعی حوالی ۴۰ تا ۵۰ سالگی و یا در نتیجهٔ جراحی، شیمی‌ درمانی و یا اشعه درمانی رخ دهد. وقتی‌ که افراد یائسه می شوند، تولید استروژن افت فاحشی می‌یابد که تاثیر قابل ملاحظه ای بر سلامت و نیاز‌های تغذیه‌ای دارد. اگر عوارضی همچون گر گرفتن و بی خوابی ها شما را نگران کرده باشد و در پی راه و چاره ای برای بهبود این ناراحتی‌‌ها می گردید. رژیم غذا یی می تواند راه حل مناسبی باشد. چرا و چگونه؟

نیازهای تغذیه ای خانم‌های یائسه
دانستن موارد زیر به شما در اطمینان از برآورده شدن نیازتان یاری می‌رساند:

افزایش نیاز به کلسیم
همزمان با افزایش سن, تودهٔ استخوانی از دست می رود. کاهش میزان استروژن باعث کاهش سریع تر بافت استخوان و گاهی بروز پوکی استخوان می شود. علاوه برانجام ورزش هایی که خلاف جاذبه زمین است، دریافت مقدار کافی‌ کلسیم (۱۲۰۰ میلی گرم برای خانم‌های ۵۰ سال به بالا) و ویتامین د (۴۰۰ تا ۸۰۰ واحد بین المللی) می تواند خطر پوکی استخوان را کاهش دهد.

مواد غذایی غنی از کلسیم عبارتند از:
شیر، ماست و پنیر
سبزی های برگی سبز
ماهی‌ کیلکا و یا ماهی‌‌های که با استخوان کنسرو میشوند
غذا‌ها و آب میوه‌ها غنی شده با کلسیم

مشورت با پزشک و یا مشاور تغذیه در مورد دریافت مکمل کلسیم از جمله اقدامات دیگری است که می توانید انجام دهید. دریافت ویتامین د کافی‌ به جذب کلسیم کمک می‌کند. اگر بتوانید در معرض نور خورشید قرار گیرید، بدن قادر است تا حدی ویتامین د تولید کند، همچنین موادی همچون لبنیات غنی شده ، جگر و ماهی‌ تن از سایر منابع ویتامین د است.

کنترل وزن
در دوران یائسگی و پس از آن، بعضی‌ خانم‌ها که حتی پیش از این مشکل وزن نداشتند، وزنشان بالا میرود. این پدیده، ممکن است ناشی‌ از کاهش سرعت سوخت و ساز بدن، در نتیجهٔ تغییر میزان هورمون در بدن صورت‌ بگیرد. کاهش سطح فعالیت بدنی ، توجیه دیگر این افزایش وزن است. با افزایش وزن شما بیشتر احتمال دارد بشینید و انرژی کمتری بسوزانید. افزایش وزن می تواند خطرات جدی برای سلامت داشته باشد. خطر افزایش کلسترول، فشار خون بالا، مقاومت به انسولین که می تواند منجر به دیابت نوع ۲ (دیابتی که بیشتر در افرادی که اضافه وزن دارند و یا چاق هستند روی می دهد و نیاز به مصرف قرص دارند) شود که این عوامل خطر بروز بیماریهای قلبی عروقی را افزایش می دهد. همچنین این افزایش وزن پس از یائسگی خطر ابتلا به سرطان سینه را نیز افزایش می دهد. خانم‌هایی‌ که ده کیلو اضافه وزن پس از یائسگی پیدا کنند، خطر سرطان سینه در آنها تقریبا ۲۰ درصد افزایش میابد. به عبارت دیگر کاهش وزن خطر ابتلا به سرطان سینه را کاهش می دهد.

به همین دلیل ممکن است لازم باشد، انتخاب‌های مواد غذایی تان‌ را تغییر دهید. دریافت کالری تان را کاهش دهید و فعالیت بدنی تان را افزایش داده تا از افزایش وزن جلوگیری کنید. برای کاهش وزن و حفظ وزن سالم ، رژیم غذائی پر از فیبر، غلات کامل (سبوس دار) میوه‌ها, سبزیها و بامیزان پایین کلسترول و چربیهای اشباع و ترانس را در پیش گیرید. خانمها یائسه که اضافه وزن دارند می توانند با موفقیت وزن بدنشان را با فعالیت بدنی مناسب همچون ۳۰ دقیقه پیاده روی روزانه کاهش دهند.

کاهش خطر بیماریهای قلبی عروقی
با کاهش میزان استروژن خطر ابتلا به بیماری قلبی افزایش می‌یابد. بعضی‌ شیوه های زندگی‌ می تواند این خطر را کاهش دهد. این رفتارها شامل فعالیت بدنی، ترک سیگار، حفظ وزن سالم و کنترل استرس می‌باشد. همچنان که تکرار شد، نقش رژیم غذائی مناسب در این میان حیاتی است.

چاره جوئی برای عوارض یائسگی
در دوران یائسگی، بسیاری از خانمها عوارض جسمی و روحی ناخوشایندی را تجربه می کنند. تغییرات رژیمی‌ ممکن در کاهش بعضی‌ از این عوارض مفید باشد. اگر دچار اضطراب و یا بی خوابی هستید سعی‌ کنید کافئین (بیشتر موجود در قهوه و نوشابه‌های کولا دار) و الکل را از رژیم غذایی تان حذف کنید. بعضی‌ از داروهای گیاهی و مواد غذائی برای بهبود این عوارض توصیه می شوند.

در مورد بیشتر داروهای گیاهی که برای بهبود عوارض یائسگی توصیه می شود، متاسفانه بررسی‌ها محدود است و نمی‌توان از مؤثر بودن و یا بی خطر بودن مصرف این مواد مطمئن بود. بعضی‌ از این داروهای گیاهی می تواند در کوتاه مدت بعضی‌ عوارض را بهبود بخشند ولی‌ به دلایل فوق مصرف آنها توصیه نمی شود. فیتو استروژن ها، استروژن های گیاهی هستند. غذاهایی که حاوی این مواد هستند عبارتند از انواع لوبیاها، محصولات سویا، نخود، عدس، غلات و مغزها به خصوص تخم کتان، چاودار، و ارزن. بیشتر بررسی ها نشان داده اند که خوردن چنین غذاهایی گر گرفتن و ناراحتی‌‌های مهبلی‌ را بهبود می بخشد. در انسان، دریافت پروتئین سویا میزان کلسترول را کاهش می دهد. گر چه در مورد بی خطر بودن این مواد بررسی های بالینی انجام نشده ولی‌ وجود این غذاها در رژیم غذا یی انسان برای سالیان سال حکایت از بی خطری این مواد غذائی است. به یاد داشته باشد دریافت این مواد به شکل مکمل‌های دارویی ممکن است خطرناک باشد (همچون نقش آنهادر افزایش سرطان دهانه رحم) .

تغییر نیاز آهن بدن
در دوران قاعدگی، به دلیل خونروی، خانم‌ها نیاز به دریافت آهن دارند. گاهی تغیرات هورمون و سایر عوامل باعث خوریزی های شدید در خانمها پیش از یائسگی شده و نیاز به آهن را افزایش می دهد. این نیاز به دلیل توقف عادت ماهانه در خانم‌های یائسه ، خطر کمبود آهن را کاهش می دهد و دیگر نیازی به دریافت مکمل آهن نیست. دریافت آهن مازاد بر نیاز می تواند مضر باشد.

یائسگی بیماری نیست. تغیرات اندکی‌ در شیوه زندگی‌ می تواند به سلامت و کاهش ناراحتی های ناشی‌ از این دوران یاری رساند. آشپزخانه یکی‌ از نقاط آغازین این تغییرات است.

تصویر برگرفته از : www.indianwomenshealth.com

منابع:

1. UPMC. (2010).The Latest on Nutrition and Menopause. Accessed online from http://www.upmc.com/healthatoz/pages/HealthLibrary.aspx?chunkiid=27864

2. Mayo Clinic Staff. (2009).Weight gain after menopause. Accessed online from
http://www.mayoclinic.com/health/menopause-weight-gain/HQ01076

3. National's Women Health Network. (2005).Herbs and Phytoestrogens. Accessed online from
http://www.nwhn.org/healthinfo/detail.cfm?info_id=6&topic=Fact+Sheets

چگونه از شر چربی های شکم خلاص شویم؟

همه بزرگسالان کم و بیش علاقه مندند که شکم صافی داشته باشند. افرادی که در عمرشان باردار شده اند، میانسال هستند، پرخوری می کنند و یا در نوشیدن مشروبات الکلی زیاده‌روی می کنند، معمولاً شکم بزرگی‌ دارند. مکرر این سوال را می شنویم که چه کار باید کرد تا شکم را کوچک کرد؟ کوچک کردن شکم انجام شدنی است و هیچ راه حال جادویی و سریع ، قرص معجزه آسا و یا غذاهای آب کننده چربی‌ وجود ندارد. از طرف دیگر چون این ناحیه بدن از جمله اولین قسمتهای بدن است که همراه با کاهش وزن میزان چربی‌ موجود در آن, کاهش یافته و اندازهٔ آن کوچک می شود. بدون در نظر گرفتن اینکه تجمع چربی‌ در بدن شما به شکل گلابی (بیشتر در خانمها) و یا سیب (بیشتر در آقایان) باشد ,چربی‌ شکمی بیش از بقیه نواحی بدن آب می شود.دلیل این امر فعال تر بودن چربی‌ این ناحیه از بدن از نظر سوخت و ساز و راحت تر بودن حذف چربی های این ناحیه در مقایسه با چربی های زیر پوستی است. کاهش بیشتر وزن باعث تسریع کاهش چربی‌ دور شکمی میشود. در افرادی که اضافه وزن دارند, این تغییر اندازه شکم به نسبت کسانی‌ که چربی‌ کمتری در ناحیه شکم دارند, بارزتر است.

علاوه بر کاهش وزن، بعضی‌ عوامل رژیمی‌ نیز می توانند در کوچک کردن شکم مؤثر باشد. در یک بررسی اخیرا نشان داده شده است که با استفاده از رژیمی‌ که کالری مشخصی‌ دارد و غنی از غلات کامل است ، می‌توان چربی‌ اضافی در شکم افراد چاق را کم کرد و کاهش وزن این افراد در ناحیه شکم بیشتر از گروهی است که همان مقدار کالری ولی‌ به شکل غلات فرآیند شده دریافت کردند.غلات فرآیند شده باعث افزایش میزان قند خون و در پی‌ آن پاسخ انسولینی می شود که در نتیجه چربی‌ بیشتری ذخیره میشود. در رژیم هایی که غلات سبوس دار استفاده می شود, گلوکز با کفایت بهتری در دسترس بدن قرار گرفته، میزان آن کاهش یافته و در نهایت ذخیره چربی‌ پایین می آید. راهنماهای تغذیه ای افراد را تشویق می‌کند که حداقل نیمی از غلات خود را از غلات کامل تامین کنند که نه تنها باعث سیری طولانی تر می شود بلکه میزان دریافت غذا را نیز کاهش می دهد.

ممکن است شنیده باشید که بعضی‌ ورزش‌ها به صاف شدن شکم کمک می‌کند. اگر سعی‌ کنید که وزن خود را به کمک رژیم متعادل کاهش دهید و آنرا با فعالیت بدنی منظم روزانه ( ۶۰ دقیقه تند و تیز راه رفتن) همراه سازید، می توانید اندازهٔ شکمتان را کوچک کنید.

خطرات چربی های شکم

علاوه بر ظاهر نامطلوب ، تجمع چربی‌ در ناحیه شکم، از تجمع چربی‌ در ناحیه باسن و ران بسیار خطرناک تر است. چربی‌ این ناحیه، با التهاب مترادف است و با مشکلات سلامتی‌ چون بیماریهای قلبی عروقی، دیابت، سندرم متابولیک و بسیاری دیگر از بیماریهای مزمن در ارتباط است. برای اینکه ببینید آیا شما در معرض خطر هستید، یک راه آن اندازه‌گیری دور شکم تان است. متر اندازه گیری را دقیقا بالای استخوان لگن، موازی با زمین بگیرید. آنرا بکشید تا بدون فشار آوردن به شکمتان دور شکم را کاملا بگیرد. شکمتان را تو نکشید و پس از بازدم دور شکم را اندازه بگیرید. اگر اندازهٔ دور شکم بیش از ۱۰۱ سانت(۴۰ اینچ) در آقایان و ۸۸ سانت (۳۵ اینچ) در خانمها بود، باید به فکر کاهش وزن بود.

در خانمها عوامل ارثی، تغییرات هورمونی، و یا افزایش وزن ناشی‌ از سن، اندازهٔ شکم را همراه با بالارفتن سن بزرگ می‌کند. با افزایش سن سوخت و سوز بدن کاهش می‌یابد ، که این امر به ویژه پس از یائسگی تمرکز چربی‌ در بدن را از دستها ، پاها و باسن به سمت شکم منتقل می کند. تجمع چربی‌ حتی در خانم هایی که وزن طبیعی دارند ، علامت خطر است. علاوه بر بیماریهای ذکر شده، چربی‌ شکمی در خانم ها خطر سرطان سینه، روده بزرگ، مشکلات کیسه صفرا، و فشار خون بالا را افزایش می دهد. علاوه بر این مورد چربی های این ناحیه، ممکن است هورمون تولید کنند و سیستم هورمونی بدن را مختل کند.

احتمال اینکه آقایان بیشتر در ناحیه شکم وزن اضافه کنند، بیشتر از خانمهاست. در آقایان خطر سکته مغزی، بعضی‌ سرطان ها، مقاومت به انسولین، تری گلیسیرید بالا، کاهش HDL (کلسترول خوب) و بختک(خفگی هنگام خواب) با تجمع چربی‌ در این قسمت بدن مرتبط دانسته شده است. با بالا رفتن سن ، افراد بافت ماهیچه ایشان را از دست می دهند، به ویژه اگر فعالیت بدنی نداشته باشند. این مساله، سوخت و سوز بدن را کاهش میدهد و اگر دریافت غذا محدود نشودو یا فعالیت بدنی افزایش نیابد، وزن بدن افزایش می‌یابد. زیاده روی در الکل نیز می تواند باعث تجمع چربی‌ شکمی شود، که فقط ناشی‌ از آبجو نیست. هر نوع نوشیدنی الکلی میتواند باعث چاقی شود. محدود کردن الکل میتواند به کاهش میزان کالری دریافتی و حفظ سلامت اشخاص کمک کند.

بالاخره باید با چربی‌ شکم چه کرد؟

رژیم غذایی با کالری کنترل شده ، سرشار از میوه، سبزی، و همراه با غلات کامل، لبنیات کم چرب‌ ، حبوبات، مغزها، گوشتهای کم چرب، ماهی‌، تخم مرغ، و مرغ راه حل نهایی‌ پیشنهادی است. هدف این است که مواد مغذی مورد نیاز را برآورد در حالیکه چربی های شکمی را نیز کاهش داد. رژیم با کالری کنترل شده و کاهش یافته (کاهش اندازه‌ی وعده ها) همراه با فعالیت بدنی منظم ( ۶۰ دقیقه راهپیمایی تند و تیز) به شما در دستیابی به این هدف یاری می‌رساند. علاوه بر این تمرین‌هایی‌ وجود دارد که میتواند در تقویت ماهیچه ها مؤثر باشد که در تصویر این پست میتوانید آنها را ببینید.

تصویر برگرفته از : http://www.mayoclinic.com

منابع:

1. Zelman, K. (2009). The Truth About Belly Fat. Accessed online at http://www.webmd.com/diet/features/the-truth-about-belly-fat
2. Mayo Clinic Staff. (2009). Belly fat in men: Why weight loss matters. Accessed online at http://www.mayoclinic.com/health/belly-fat/MC00054
3. Mayo Clinic Staff. (2009). Belly fat in women: How to keep it. Accessed online at http://www.mayoclinic.com/health/belly-fat/WO00128